Low Key i High Key – czyli portret z klasą
Hight i low key
High key i low key to określenia pewnego stylu fotograficznego. Pierwszy termin odnosi się do fotografii jasnych obiektów na jasnym tle, natomiast drugi – ciemnych obiektów na ciemnym tle. Zdjęcia takie wymagają od fotografa sporej wiedzy w zakresie ustawień pomiaru światła, odwdzięczając się mu wysoką efektywnością oraz fotogenicznością. Oba efekty pozwalają osiągnąć całkowicie odmienne, a jednocześnie wyraziste rezultaty. Obie techniki, prawidłowo zastosowane, sprawdzają wyśmienicie w fotografii portretowej.
Rola światła

Światło jest najważniejszym czynnikiem w fotografii. To właśnie ono zwykle decyduje o tym czy fotografia zyskuje uznanie, czy przeciwnie, przechodzi niezauważona. Brak odpowiedniego oświetlenia potrafi zepsuć nawet najlepiej zapowiadającą się sesję zdjęciową.
Za najbardziej odpowiednie, zwykło uważać się oświetlenie, które podkreśla trójwymiarowość fotografowanego obiektu, takie światło daje odczucie pewnej „namacalności” zdjęcia. Tymczasem, niekiedy, fantastyczne efekty uzyskuje się w warunkach, które uznalibyśmy za niesprzyjające wykonaniu dobrej fotografii. Dlaczego tak jest? Światłomierz aparatu jest tak zaprogramowany, jakby każdy fotografowany temat miał barwę średniej szarości, na poziomie 18% gęstości optycznej. Każdy jaśniejszy, bądź ciemniejszy fragment fotografii, stanowi dla aparatu pewien problem. Oprogramowanie cyfrówki radzi sobie z nim za pomocą kompensacji ekspozycji (kompensację tą można oczywiście również kontrolować manualnie). Tryby pomiaru, powszechnie dostępne w lustrzankach – matrycowy, punktowy i centralnie ważony, wpływają na zmianę interpretacji danych, dzieląc jednocześnie kadr na mniejsze fragmenty.
Gdy umieścisz w kadrze scenę o bardzo dużej jasności, system pomiarowy aparatu, tak pokieruje ustawieniami aparatu by nie doświetlił on zdjęcia. Fotografia będzie za ciemna, gdyż cyfrówka będzie starała się, jak najbardziej zbliżyć do szarości, na którą ustawiony jest światłomierz. W przypadku umieszczania w kadrze scen z przewagą ciemnych tonów, aparat zachowuje się analogicznie. Gdy fotografujesz ciemny obiekt, oprogramowanie, stara się go rozjaśnić, by jak najbardziej zbliżyć się do „idealnej” szarości.
Powyżej opisane zachowanie Twojego aparatu jest bardzo niekorzystne, jeżeli zamierzasz robić zdjęcia typu high i low key. Musisz znaleźć sposób by zneutralizować tą przypadłość. W tym artykule znajdziesz kilka gotowych rad, jak tego dokonać:
Pierwszym i najbardziej skutecznym sposobem kompensacji ekspozycji jest odpowiednio ustawiony pomiar światła. Jeżeli myślisz, że do zrobienia fotografii w stylu high key, należy zdjęcie prześwietlić, jesteś w błędzie. Duża ilość jasnych obszarów na fotografii nie powinna absolutnie wynikać z nadmiernego eksponowania zdjęcia, lecz ze sposobu oświetlenia fotografowanej sceny. To samo tyczy się zdjęć w drugim opisywanym przez nas stylu – low key. W tym przypadku nie chodzi o niedoświetlenie zdjęcia, ale jak powyżej – o jego odpowiednie oświetlenie.
Najlepszym wyborem jest punktowy pomiar światła. Pozwala on Ci na selekcję małej części sceny, co daje Ci kontrolę nad miejscem pomiaru. Powinieneś wybrać taką część kadru, którą chcesz oddać na zdjęciu jako miejsce o średniej szarości.
Niekiedy ciężko będzie Ci określić takie parametry ekspozycji, które zapewniłyby pożądany przez Ciebie efekt. Możesz w takim przypadku skorzystać z funkcji bracketingu, która umożliwia wykonanie w bardzo krótkim okresie czasu kilku zdjęć, różniących się właśnie ekspozycją. W zaawansowanych modelach aparatów, możesz sam decydować w jak duża ma być ta różnica (np. 1, 1/2, 1/3 EV). Działając w ten sposób, z dużym prawdopodobieństwem, możesz założyć, że przynajmniej jedno ze zdjęć będzie naświetlone w prawidłowy sposób.
Niekiedy zdarza się, ze aparat kompaktowy nie jest wyposażony w funkcje autobracketingu lub punktowego pomiaru światła. Każda cyfrówka ma jednak możliwość wprowadzenia kompensacji ekspozycji. Umożliwia to niedoświetlenie lub celowe prześwietlenie fotografii. 
By wykonać zdjęcie w stylu high key, musisz, podczas robienia zdjęcia jasnego motywu na jasnym tle wprowadzić korektę dodatnią, natomiast ciemnego motywu na ciemnym tle – korektę ujemną. Korekta taka powinna mieścić się w granicach 1-1,5 EV. Pamiętaj o tym, ze nie jest sztuką zrobić prześwietlone zdjęcie, sztuką jest natomiast zrobić zdjęcie high key, na którym będziemy w stanie dojrzeć wszystkie szczegóły.

Świetny artykuł, zawsze z większą łatwością przychodziło mi robienie zdjęć typu low key. Dzięki za cenne rady !
Styczeń 3rd, 2012 at 01:47Czekam na kolejne porady
bardzo dziekuje za cenna wiedze
Styczeń 22nd, 2012 at 10:17Artykuł odbieram jako kolejny, cenny wykład ne temat sztuki fofografowania. Prezentowane style, mimo krótkich nazw, kryją wiele tajemnic. Myśląc o nich, kłębią sie w moich myślach naraz wszystkie elementy tych stylów, a mianowicie: kompensacja, przysłona, czas naświetlania, ekwiwalent czułości, światło. Żeby to wszystko poukładać w logiczną całość, celem uzyskania zamierzonego efektu, trzeba nie tylko wiedzy teoretycznej, ale również oceny możliwości wykorzystania posiadanego sprzętu i praktyki – szczególnie. Praktyka czyni mistrza.
Luty 19th, 2012 at 12:14Oglądałem niedawno zdjęcia Szymona Szcześniaka i wśród jego m.in. portretów przebijał, tak mnie się wydaje, styl high key. Jeśli się mylę, to uprzejmie proszę Autora o wyprowadzenie mnie z błędu.
Dziękując za naukę, pozdrawiam serdecznie!